บาดเจ็บจากการทำงานในญี่ปุ่น? ยื่นเรื่องโรไซได้เลย แม้เจ้านายจะปฏิเสธ

ข้อมูลปัจจุบัน ณ เดือนมีนาคม 2026 อ้างอิงจากเอกสารของกระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการของญี่ปุ่น (MHLW) หน้าแบบฟอร์มโรไซอย่างเป็นทางการ และหน้าสายด่วนแรงงานอย่างเป็นทางการ นี่คือข้อมูลทั่วไปที่เป็นประโยชน์สำหรับแรงงานต่างชาติในญี่ปุ่น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายเฉพาะบุคคล

หากคุณกำลังค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับการชดเชยสำหรับผู้ประสบเหตุจากการทำงานในญี่ปุ่น หลังเกิดอุบัติเหตุ ระบบที่คุณต้องการคือ โรไซ (Rosai) หรือประกันภัยเงินทดแทนผู้ประสบภัยจากการทำงาน ในญี่ปุ่น นายจ้างของคุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจขั้นสุดท้ายว่าการบาดเจ็บของคุณเกี่ยวข้องกับการทำงานหรือไม่ การตัดสินใจนั้นเป็นของสำนักงานตรวจสอบมาตรฐานแรงงาน

แนวทางสำหรับแรงงานต่างชาติของ MHLW ระบุว่าโรไซสามารถใช้ได้โดยไม่คำนึงถึงสัญชาติ และครอบคลุมแรงงานพาร์ทไทม์ แรงงานชั่วคราว แรงงานที่ถูกส่งไปทำงาน และนักศึกษาต่างชาติที่ได้รับอนุญาตให้ทำงานพาร์ทไทม์ ที่สำคัญคือ ประกันสุขภาพทั่วไป ไม่ใช่ ระบบที่ถูกต้องสำหรับอาการบาดเจ็บที่เกิดจากการทำงานหรือการเดินทางไป-กลับที่เข้าข่าย

ฉันใส่ใจในเรื่องนี้เพราะครั้งหนึ่งฉันเคยทำงานต่ำกว่าค่าแรงขั้นต่ำในสหราชอาณาจักรเพียงเพราะฉันไม่รู้สิทธิ์ของตนเอง ต่อมา หลังจากกลับมาญี่ปุ่น ฉันได้ทำงานกับผู้ป่วยต่างชาติในโอซาก้า และยังได้สร้างบริการสำหรับชาวต่างชาติที่พยายามทำความเข้าใจระบบของญี่ปุ่น ปัญหาที่แท้จริงมักจะไม่ใช่การขาดกฎระเบียบ แต่เป็นการขาดการเข้าถึง

การบาดเจ็บของคุณถือว่าเกี่ยวข้องกับการทำงานหรือการเดินทางไป-กลับหรือไม่?

มีกรณีที่เข้าข่ายมากกว่าที่แรงงานต่างชาติหลายคนคิด แต่ไม่ใช่ทุกอุบัติเหตุจะเข้าข่าย เริ่มต้นด้วยการจัดประเภทกรณีของคุณให้อยู่ในหนึ่งในสองประเภทนี้

• โดยปกติแล้วเกี่ยวข้องกับการทำงาน: คุณได้รับบาดเจ็บขณะปฏิบัติหน้าที่ ระหว่างการทำงานล่วงเวลา ขณะปฏิบัติตามคำสั่งของหัวหน้า ภายในสถานที่ทำงาน ในระหว่างการเดินทางเพื่อธุรกิจ หรือเนื่องจากความเจ็บป่วยที่เกิดจากการทำงาน
• โดยปกติแล้วเกี่ยวข้องกับการเดินทางไป-กลับ: คุณได้รับบาดเจ็บระหว่างเส้นทางที่สมเหตุสมผลระหว่างบ้านและที่ทำงาน ระหว่างสถานที่ทำงานหนึ่งกับอีกที่หนึ่ง หากคุณมีงานหลายแห่ง หรือระหว่างที่พักที่จัดให้กับการทำงานกับบ้านในกรณีที่เข้าข่าย
• ระมัดระวังเรื่องการออกนอกเส้นทาง: การออกนอกเส้นทางส่วนตัวสามารถทำให้การคุ้มครองการเดินทางไป-กลับถูกยกเลิกได้ แต่คู่มือของ MHLW อธิบายว่าการเบี่ยงเบนเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน เช่น การซื้อของใช้ประจำวัน ยังคงสามารถถือว่าเป็นการเดินทางไป-กลับได้เมื่อคุณกลับสู่เส้นทางปกติ
• สถานะมักไม่ใช่ข้อห้าม: สัญชาติ สถานะพาร์ทไทม์ งานที่ถูกส่งไป และงานพิเศษของนักศึกษาที่ได้รับอนุญาต ไม่ได้ทำให้การคุ้มครองโรไซถูกยกเลิก

หากคุณไม่แน่ใจ อย่าปล่อยให้บริษัทตัดสินใจแทนคุณ กรณีที่ก้ำกึ่งยังคงควรนำไปที่สำนักงานตรวจสอบมาตรฐานแรงงาน เพราะคำถามเกี่ยวกับโรไซจะถูกตัดสินที่นั่น ไม่ใช่โดยฝ่ายบุคคล

สิ่งที่ควรทำใน 24 ชั่วโมงแรก หากเจ้านายของคุณบอกให้ใช้ประกันสุขภาพ

วันแรกมีความสำคัญมาก เพราะเรื่องราวสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว ใบเสร็จหาย และบางครั้งบริษัทก็พยายามเปลี่ยนกรณีโรไซให้เป็นการไปพบแพทย์ทั่วไป

1. เข้ารับการรักษาทันที หากเป็นไปได้ ให้ใช้การค้นหา โรงพยาบาลที่ขึ้นทะเบียนกับโรไซ อย่างเป็นทางการ หากทำไม่ได้ ให้ไปที่คลินิกหรือห้องฉุกเฉินที่ใกล้ที่สุด ในกรณีเร่งด่วน การรักษามาเป็นอันดับแรก
2. แจ้งโรงพยาบาลว่าเป็นการบาดเจ็บจากการทำงานหรือการเดินทางไป-กลับ นี่เป็นสิ่งสำคัญเพราะ MHLW ระบุว่าประกันสุขภาพทั่วไปไม่สามารถใช้ได้สำหรับอุบัติเหตุจากการทำงาน
3. หากคุณชำระเงินด้วยประกันสุขภาพไปแล้ว ไม่ต้องตื่นตระหนก โรไซยังคงสามารถเบิกเงินคืนสำหรับการรักษาที่คุณชำระไปแล้วที่สถานพยาบาลที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียน หากการเรียกร้องได้รับการอนุมัติ โปรดเก็บใบเสร็จ ใบสั่งยา และบันทึกการเดินทางทุกใบไว้
4. เก็บหลักฐานก่อนที่ข้อเท็จจริงจะถูกบิดเบือน ถ่ายรูป จดบันทึกเวลา สถานที่ เครื่องจักร งาน เส้นทาง ชื่อพยาน คำสั่งจากหัวหน้างาน และอาการปวด เก็บข้อความ LINE อีเมล ตารางกะ ตั๋วเดินทาง ประวัติบัตร IC ใบเสร็จแท็กซี่ และเอกสารโรงพยาบาล
5. รายงานเป็นลายลักษณ์อักษรวันนี้ การส่งอีเมลหรือข้อความดีกว่าการแจ้งด้วยวาจาเท่านั้น ระบุว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อใด ที่ไหน และว่าคุณต้องการดำเนินการตามระบบโรไซ
6. หากคุณไม่สามารถทำงานในวันพรุ่งนี้ได้ ให้บันทึกไว้ ขอให้แพทย์บันทึกว่าคุณไม่สามารถทำงานได้และตั้งแต่วันที่เท่าไหร่ นี่สำคัญสำหรับสิทธิประโยชน์ค่าชดเชยการขาดรายได้

หากคุณติดขัดหลังเวลาทำการ สายด่วนแนะนำมาตรฐานแรงงานอย่างเป็นทางการ Labour Standards Advice Hotline มีบริการสนับสนุนภาษาอังกฤษที่หมายเลข 0120-531-401 และมีบริการสนับสนุนหลายภาษาใน 13 ภาษาตามตารางเวลาที่แตกต่างกัน ในช่วงเวลาทำการ ให้ใช้ หน้าให้คำปรึกษาแรงงานต่างชาติ ของ MHLW เพื่อค้นหาสายติดต่อที่เหมาะสม

หากเอกสารหรือการโทรศัพท์ภาษาญี่ปุ่นเป็นอุปสรรคสำหรับคุณ ให้ถามใน LO-PAL

วิธียื่นเรื่องโรไซโดยไม่มีความร่วมมือจากนายจ้าง

นี่คือส่วนที่แรงงานหลายคนเข้าใจผิด: ความร่วมมือจากนายจ้างเป็นประโยชน์ แต่ไม่ใช่จุดเปลี่ยนทางกฎหมายที่ทำให้การเรียกร้องเป็นไปไม่ได้

1. ดาวน์โหลดแบบฟอร์มที่ถูกต้องจาก หน้าแบบฟอร์มโรไซ ของ MHLW ใช้ แบบฟอร์ม No. 5 สำหรับการรักษาที่โรงพยาบาลที่ขึ้นทะเบียนกับโรไซหลังอุบัติเหตุจากการทำงาน, แบบฟอร์ม No. 16-3 สำหรับการบาดเจ็บจากการเดินทางไป-กลับที่เข้าข่าย, แบบฟอร์ม No. 7 สำหรับการเบิกเงินคืนหลังจากคุณได้ชำระเงินไปแล้วสำหรับอุบัติเหตุจากการทำงาน, แบบฟอร์ม No. 16-5 สำหรับการเบิกเงินคืนหลังจากคุณได้ชำระเงินไปแล้วสำหรับการบาดเจ็บจากการเดินทางไป-กลับ, แบบฟอร์ม No. 8 สำหรับสิทธิประโยชน์ค่าชดเชยการขาดรายได้จากอุบัติเหตุจากการทำงาน, และ แบบฟอร์ม No. 16-6 สำหรับสิทธิประโยชน์ค่าชดเชยการขาดรายได้จากการบาดเจ็บจากการเดินทางไป-กลับ
2. กรอกข้อมูลของคุณในแบบฟอร์มและแนบหลักฐาน เพิ่มสัญญา ใบรับเงินเดือน ตารางกะ เอกสารแพทย์ รูปถ่าย ชื่อพยาน ข้อมูลเส้นทาง และภาพหน้าจอที่แสดงว่านายจ้างถ่วงเวลาหรือปฏิเสธความร่วมมือ
3. ส่งไปเลยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทั้งคู่มือแรงงานต่างชาติของ MHLW และคำถามที่พบบ่อยของ MHLW ระบุว่าการเรียกร้องสามารถได้รับการยอมรับ โดยไม่มีการรับรองจากนายจ้าง หากบริษัทปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ สำนักงานตรวจสอบมาตรฐานแรงงานสามารถตรวจสอบได้โดยตรง
4. อย่าหยุดหากบริษัทบอกว่าคุณเป็นพนักงานพาร์ทไทม์เกินไปหรือไม่ได้รับการลงทะเบียน MHLW ระบุว่าแรงงานยังคงสามารถได้รับโรไซได้แม้ว่านายจ้างจะไม่ได้ลงทะเบียน และแรงงานพาร์ทไทม์ยังคงได้รับการคุ้มครองหากพวกเขาเป็นแรงงานภายใต้ระบบ
5. หากอุบัติเหตุเกิดขึ้นนานแล้ว ให้ตรวจสอบกำหนดเวลาแทนการเดา MHLW ระบุว่าคุณยังคงสามารถเรียกร้องได้หลังจากออกจากบริษัท และแม้ว่าบริษัทจะไม่มีอยู่แล้ว แต่กรณีเก่าอาจไม่สำเร็จเมื่อระยะเวลาจำกัดที่เกี่ยวข้องหมดอายุลง
6. แจ้งผู้ตรวจสอบหากบริษัทปกปิดอุบัติเหตุ คู่มือกฎหมายแรงงานของ MHLW อธิบายว่าเมื่อแรงงานขาดงานเนื่องจากอุบัติเหตุจากการทำงาน นายจ้างจะต้องรายงานกรณีดังกล่าวต่อสำนักงานตรวจสอบมาตรฐานแรงงาน และการปกปิดอุบัติเหตุจากการทำงานที่ร้ายแรงเป็นสิ่งผิดกฎหมาย

ในทางปฏิบัติ นั่นหมายความว่าคุณควรเก็บไฟล์ของคุณเองและอย่าปล่อยให้บริษัทควบคุมสำเนาเดียว หากเป็นไปได้ให้ยื่นด้วยตนเองและสอบถามว่าผู้ตรวจสอบต้องการเอกสารเพิ่มเติมอะไรบ้าง หากคุณส่งเอกสารทางไปรษณีย์ ให้ใช้วิธีที่สามารถติดตามได้และเก็บสำเนาทุกอย่างไว้

กล่องประสบการณ์ — ประสบการณ์ส่วนบุคคลอาจแตกต่างกันไป ชาวต่างชาติคนหนึ่งเขียนบน Reddit:

“เนื่องจากฉันพูดภาษาญี่ปุ่นได้แค่ในชีวิตประจำวัน ฉันจึงไม่สามารถคุยกับบริษัทประกันได้ บริษัทและตัวแทนของฉันเป็นคนจัดการ”

แรงงานอีกคนโพสต์บน Reddit:

“ฉันเป็นแค่พนักงานพาร์ทไทม์… เงินค่อนข้างตึงตัว”

การผสมผสานระหว่างการพึ่งพาภาษาและความสับสนในเรื่องพาร์ทไทม์แสดงให้เห็นว่าทำไมหลักฐานที่เก็บด้วยตนเองจึงสำคัญ แม้ว่าภาษาญี่ปุ่นของคุณจะจำกัด แต่ระบบโรไซก็ไม่ได้หายไปเพียงเพราะนายจ้างของคุณเป็นคนเดียวที่คุ้นเคยกับเอกสาร

โรไซสามารถจ่ายอะไรได้บ้าง: ค่ารักษาพยาบาล ค่าเดินทาง และค่าชดเชยรายได้

โรไซไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของการรักษาพยาบาลเท่านั้น สำหรับแรงงานที่ได้รับบาดเจ็บหลายคน ปัญหาเร่งด่วนคือการประคับประคองชีวิตในขณะที่ไม่สามารถทำงานได้

ค่าใช้จ่ายโรงพยาบาลและคลินิก: ที่โรงพยาบาลหรือคลินิกที่ขึ้นทะเบียนกับโรไซ การรักษาโดยทั่วไปจะไม่มีค่าใช้จ่าย ณ จุดเข้ารับบริการ หากคุณใช้สถานพยาบาลอื่น ชำระเงินไปก่อนเพราะเป็นกรณีฉุกเฉิน หรือถูกบอกให้ใช้ประกันสุขภาพผิดๆ การเบิกเงินคืนก็ยังเป็นไปได้ด้วยแบบฟอร์มและใบเสร็จที่ถูกต้อง

ค่าเดินทาง: คู่มือของ MHLW ระบุว่าค่าเดินทางที่จำเป็นสำหรับการรักษาก็สามารถครอบคลุมได้ในกรณีที่เข้าข่าย โปรดเก็บตั๋วรถไฟ ประวัติ IC ใบเสร็จแท็กซี่ และบันทึกสั้นๆ ที่อธิบายว่าทำไมเส้นทางหรือการเดินทางนั้นจึงจำเป็น

ค่าชดเชยรายได้: หากคุณไม่สามารถทำงานได้เนื่องจากการรักษาและไม่ได้รับค่าจ้าง โรไซจะจ่าย 80% ของจำนวนเงินพื้นฐานรายวันตั้งแต่วันที่ 4 สำหรับการบาดเจ็บจากการทำงาน โดยทั่วไป 3 วันแรกที่ขาดงานจะเป็นความรับผิดชอบของนายจ้างที่ 60% ของค่าจ้างเฉลี่ยต่อวัน

การสนับสนุนระยะยาว: หากอาการทรงตัวแต่ยังคงมีความพิการ อาจได้รับสิทธิประโยชน์ความพิการ หากกรณีร้ายแรงมากหรือเสียชีวิต ก็จะมีสิทธิประโยชน์สำหรับครอบครัวผู้เสียชีวิตและค่าจัดงานศพด้วย อย่างไรก็ตาม สำหรับกรณีเร่งด่วนของแรงงานต่างชาติ ส่วนใหญ่แล้วสิ่งที่สำคัญที่สุดในช่วงแรกคือการดำเนินการทางการแพทย์ที่ถูกต้อง แบบฟอร์มค่าชดเชยการขาดรายได้ และการไม่พลาดกำหนดเวลา 2 ปี

การคุ้มครองตำแหน่งงาน: คู่มือกฎหมายแรงงานของ MHLW อธิบายว่า สำหรับอุบัติเหตุจากการทำงาน การเลิกจ้างโดยทั่วไปถูกห้ามในช่วงเวลาลาหยุดและเป็นเวลา 30 วันหลังจากสิ้นสุด หากนายจ้างของคุณลดค่าจ้าง หยุดจัดตารางงาน หรือกดดันให้คุณลาออก ให้ถือว่านั่นเป็นปัญหาแรงงานแยกต่างหากและบันทึกไว้ด้วย

บทความที่เกี่ยวข้อง

• วิธีกู้คืนค่าจ้างที่ค้างจ่ายในญี่ปุ่น ก่อนหมดเขต 3 ปี
• ความหมายของโฮเรนโซะ (Horenso) ในญี่ปุ่น: วิธีรายงานปัญหาในการทำงาน
• แอปแปลภาษาที่ดีที่สุดสำหรับชาวต่างชาติในญี่ปุ่น

ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม? ถามได้ที่ LO-PAL

อย่าเสี่ยงลาหยุดงานแล้วต้องกลับบ้านเพราะแบบฟอร์มหายหรืออุปสรรคทางภาษา ที่ LO-PAL คุณสามารถถามคำถามหรือจองผู้ช่วยชาวญี่ปุ่นในท้องถิ่นเพื่อช่วยโทรหาสำนักงานแรงงาน แปลเอกสารโรไซ หรือไปกับคุณที่โรงพยาบาลหรือสำนักงานตรวจสอบมาตรฐานแรงงาน เพื่อให้คุณดำเนินการได้อย่างถูกต้องตั้งแต่ครั้งแรก